Over HRMO

De aanleiding

In 2006 ondergaat het Nederlandse zorgstelsel een ingrijpende herziening, beïnvloed door neoliberale principes. Marktwerking en concurrentie worden geïntroduceerd om de kwaliteit en betaalbaarheid van de zorg te vergroten, met de ACM (Autoriteit Consument en Markt) als toezichthouder. De overheid gedraagt zich steeds meer als een bedrijf en stuurt aan op meer concurrentie binnen de sector. De patiënt wordt consument en samenwerking tussen zorgverleners wordt snel beschouwd als kartelvorming.

Huisartsen en hun beroepsverenigingen ervaren een groeiend wantrouwen. Strengere controles en dreigende financiële sancties zorgen voor angst en nog meer bureaucratie. Contractonderhandelingen zijn beperkt, terwijl het grootste deel van de huisartsenzorg al vastligt in landelijke tarieven. Huisartsen kunnen in de praktijk slechts "tekenen bij het kruisje".

Versnippering binnen de zorg, een gevolg van het concurrentiedenken, versterkt het gebrek aan regie en samenhang. Beroepsgroepen blijven opvallend vaak stil, bang voor wederom torenhoge boetes. Maar eind 2014 komt daar verandering in. Huisartsen in Haarlem, Amsterdam en Utrecht weigeren nog langer deel te nemen aan deze schijnonderhandelingen met verzekeraars. Daarmee was het begin gemaakt van een bredere beweging, die heeft geleid tot de oprichting van HRMO in januari 2015.

Koers en Richting

De beweging HRMO onderscheidt zich door een constructief-kritische houding en opvallende, soms ludieke acties. Politiek, toezichthouders, zorgverzekeraars én beroepsorganisaties worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid. Daarbij staat de inhoud van de zorg steeds centraal, met name de belangen van de meest kwetsbare patiënten, die juist het vaakst worden getroffen door tekortkomingen in het zorgstelsel.

Binnen zes maanden na aanvang van de acties versoepelt de ACM al het toezicht op de eerstelijnszorg en wordt samenwerking gedoogd.

Tegelijkertijd wordt de eigen beroepsgroep aangesproken op gedrag en verantwoordelijkheid. Perverse financiële prikkels en overmatige dataverzameling moeten ook bij hen uit het systeem. Er is ruimte nodig voor nieuw kwaliteitsdenken, met de nadruk op vertrouwen, intrinsieke motivatie en lerend vermogen.

Op initiatief van HRMO gaan huisartsen en hun organisaties aan de slag met het herijken en vastleggen van hun kernwaarden en takenpakket, de zogeheten Woudschoten II actie.

Zorgverleners, instellingen uit 1e én 2e lijn en later ook VWS sluiten aan bij het programma [Ont]Regel de Zorg van HRMO en VvAA. Via zogeheten schrap- en verbetersessies formuleren professionals vanaf de werkvloer oplossingen om de bureaucratie terug te dringen.

Tot slot wordt er een pleidooi gehouden voor een deltaplan voor toekomstbestendige, betaalbare en toegankelijke zorg, met meer samenhang en regie. Gezichtsbepalende bestuurders, toezichthouders en zorgprofessionals nemen actief deel aan HRMO denksessies over deze hardnekkige problematiek.

In de loop van het jaar 2020 komen de acties van HRMO tot een einde, de COVID-19 pandemie is één van de oorzaken. In deze periode blijkt dat zorgprofessionals, overheid en toezichthouders wel degelijk in staat zijn om majeure beslissingen over inhoud en organisatie van de zorg te nemen. De KNMG en de beweging Optimale Zorg – Dappere Dokters en KNMG bieden eind 2021 een rapport met aanbevelingen over samenwerking, leiderschap, optimale zorg, communicatie en logistiek aan de Tweede Kamer.

Het team van Het Roer Moet Om

Pieter Bots, Stan van den Buijs, Mirella Buurman, Matthijs Donner, Lucas Fraza, Peter de Groof, Pascale Hendriks, Bart Meijman, Mai Neijens, Hans Padding, Bas de Rooij, Toosje Valkenburg, Josephine de Vries, Isar Wulffaert, Tony van Wieringen.

In memoriam Maarten Bijl (7 augustus 1966 - 22 maart 2020)

Maarten heeft afgemeerd.

Geen nieuwsbrief, geen persbericht is verstuurd zonder de goedkeuring van Maarten. Maarten Bijl was de enige niet-huisarts in Het Roer Moet Om. Hij was onze politieke en communicatieve leidsman, leerde ons de wetten van de politieke arena en om te gaan met de media. Maar bovenal was hij een prachtig mens die in actiebereidheid niets voor ons onder deed, sterker nog, er een schepje scherpte bovenop kon doen.

Maarten paste bij ons en wij bij Maarten. Onmisbare kennis bracht hij ons om de acties van Het Roer Moet Om onder de aandacht te krijgen. Onvermoeibaar bleef hij ons voorhouden hoe bij de inhoud te blijven en ons niet te laten verleiden tot vroegtijdig polderen.

Zijn humor en relativeringsvermogen sloten goed aan bij de overige leden en met elkaar is er veel en hard gelachen. Om elkaar en om de film waarin we met zijn allen zijn beland de afgelopen vijf jaar.
Vijf jaar HRMO, vijf jaar met Maarten.

HRMO zal nooit meer dezelfde zijn. Met een diepe buiging nemen wij afscheid.

Actiecomité Het Roer Moet Om